ZAPRASZAMY NA PIĄTY PIKNIK OPTYMISTÓW SOBOTA 21 SIERPNIA 2010 ROK
Wieś założono w 1570[1] r., założycielem wsi był cesarski nadleśniczy Leonhardt von Veldhammer, w następnych latach (1573-76) powstał renesansowy dwór sołtysów (niem. Freirichterei[2]), którego ruiny schowane w gęstych zaroślach można oglądać do dziś. W 1651 r. zbudowano tu kuźnicę, do której surowca dostarczały okoliczne złoża hematytu.
Zniszczenia podczas wojny trzydziestoletniej wstrzymały rozwój wsi. Jednak w 1747 miejscowość przeszła w ręce austriackiego rodu arystokratycznego Althannów i wkrótce rozrosła się do rozmiarów jednej z największych w Górach Bystrzyckich. W tym czasie funkcjonowały tu m.in. folwark, młyn wodny i bielnik.
Nową właścicielką wsi stała się w 1840 roku księżna Marianna Orańska. Większość mieszkańców liczącej wówczas 112 gospodarstw miejscowości trudniła się tkactwem chałupniczym.
Kolejnym impulsem w historii Niemojowa stał się rozwój turystyki w XIX wieku. W 1909 r. założono Kłodzki Związek Narciarski. W okolicy powstały szlaki turystyczne, trasy biegowe i stoki narciarskie. Wieś nazywano Sommerfrische Marienthal[3] i zamieszkiwało tu ponad 400 osób. W połowie XIX w. była to popularna miejscowość turystyczna, do 1939 r. istniało przejście graniczne do Czechosłowacji.
Po II wojnie światowej wieś zasiedlono repatriantami. Trudne warunki klimatyczne utrudniały jednak pracę rolnikom, dlatego przez następnych 60 lat wieś stopniowo się wyludniała. Dziś zamieszkanych jest zaledwie kilkanaście domów. Stopniowo jednak tereny te ożywiają się turystycznie, we wsi działają już zajazd i gospodarstwa agroturystyczne. Przebiega tędy Droga Śródsudecka, zielony szlak turystyczny oraz międzynarodowa trasa rowerowa ER2. Sprawdź naszą prognozę pogody Pogoda w Niemojowie Sprawdż jaka odległość do nas Zajazd Gościniec zaprasza
Zabytki [edytuj] Kościół pw. Nawiedzenia NMP
We wsi znajduje się kościół zbudowany w 1597 roku i przebudowany w 1716 r. (filialny, pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny), z interesującym kamiennym portalem. Wewnątrz m.in. chrzcielnica z XVII w., ołtarz (którego autorstwo przypisuje się wybitnemu śląskiemu rzeźbiarzowi Michaelowi Klahrowi) i ambona (architektura) z pierwszej połowy XVIII w. Na murze kościelnym znajduje się sześć płyt nagrobnych miejscowych sołtysów.
Tuż obok kościoła, schowane w gęstych zaroślach, stoją ruiny renesansowego dworu sołtysów. Zachowały się resztki galerii i krużganku oraz inskrypcja po właścicielach umieszczona na ścianie wschodniej. Unikatowość tego obiektu przejawia się pałacowym potraktowaniem architektury budynku mieszkalnego dworu.
W odległości 20 m od ruin dworu znajdują się ruiny młyna wodnego. Na terenach wsi jest też kilkanaście ruin opuszczonych domostw (głównie z II poł. XIX w.) oraz ruiny kapliczek przydrożnych.